Жашыл кийген апрелде айлана,
Жан жыргатат салкын жели жана да.
Көчөт эгип, эмгек кылам шашылып,
Арасында эргүү келет жай гана.

Тээ мурунку сүйүү жазым элестеп,
Койгон өңдүү мандалагын бапестеп.
Булак сууга бара жатсам артыман,
Сен барчуусун “ат сугарыш керек” – деп.

Суу толгуча күтүп бир аз турчуубуз,
Салам берип араң колду сунчуубуз.
Сүрдөгөндөн жер карашып экөөбүз,
Жүрөктөрдүн дүкүлдөшүн укчуубуз.

“Кандай”, – десең “Жакшы”, – деген боломун.
Ички сырым айта албайм оболун.
Мындай күндөр канча жолу өтсө да,
Көп кезигип, кайра жолум тородуң. 

Сыр катсаң да “сүйөм” деген сөзүңдү,
Көрүп жаттым арман толо көзүңдү.
Балким мен да жазылгансып сүйлөсөм,
Жашоо болмок жаз айындай көңүлдүү.

Аттиң дедим, азыр эстеп жатамын,
Жазылбаган мүнөзүмө капамын.
Кат жазса да жооп бербей анчалык,
Дагы деле жан сырымды катамын.

Ошол жазым алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

* * *

Убакыт жок, наалып, ушактаганга,
Убакыт жок, кейип, бышактаганга.
Бир мээримге муктаждыгым бар,
Уруксат бер, сени кучактаганга.

Одиссейдей болдум жолдо жоголгон,
Кемелери кыйрап, арып, тонолгон.
Жан дүйнөмө жакын жалгыз өзүңсүң,
Сактап калчу турмуш бороондон.

Махабатым бар ичке сыйбаган,
Жалгыздыгым бар жанды кыйнаган.
Ырларым бар эч ким окуйлек,
Жан сырым бар өзгө туйбаган.

Душман турат, даяр бычактаганга,
Шайтан турат, даяр тузактаганга.
Бир сүйүүгө муктаждыгым бар,
Уруксат бер, сени кучактаганга.

“Убакыт жок, наалып, ушактаганга…” алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Бир бурчуна күүгүм салып көңүлдүн,
Эмне мынча буулуктуң да төгүлдүң.
Отко ыргытып, сууга салган оопасыз,
Катаалдыгын билесиң да өмүрдүн.
О, курдашым кайратыңдан жанба да,
Каарманына айланып кет бир ырдын.

Көлкүлдөгөн көз жашыңдан не пайда,
Кайрат кайда, сабыр кайда, күч кайда?
Дирилдеген дилиң көксөйт чындыкты,
Жан ооруткан дооматчылар бар жайда.
Күндү күтүп, түндү сүргөн тирүүлүк,
Түйшүгүнөн чыгалбайбыз жан барда.

Ийги тилек, үмүт, максат дем берген,
Эриш-аркак ак-карасы тең келген.
Өмүр таттуу, өмүр шаттуу, жалганчы,
Желкеге чаап, бешигинде термеген.
Татаалдыктан тайып кетпей жүрөбүз,
Мүнөз күтүп зыңгырап сыр бербеген.

Каарманыма алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Серенада себеленген жамгыр менен,
Салкын жел да терметкендей сонун экен.
Бир башкача кайрыктардын кучагында,
Жалгыз сени тапкан өңдүү учам кенен.

Жамгыр тып-тып, ойногондой бир музаны,
Ойготкондой ичте калган бир кусаны.
Бул обонго кошо бийлеп чимириле,
Серенада ырга салат бул нотаны.

Жамгыр бийи ийилгенсип буралууда,
Кандайдыр бир ыргакты жаратууда,
Бул обондун серенада ырдалышы,
Кайдан уккам, кулагыма жаңырууда…

Серенада алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

* * *

Жүрөктүн түрсүлү дүк-дүгүн күчөтүп,
Махабат шоктонуп ышкыны дүрбөтүп,
Негедир өз жаның өз болбой туйлатып,
Толкутат балкытып көөдөндө дүрт этип.

Не деген бул абал, дүйнөңду козгогон,
Жаныңдын кумарын серпилтип октогон.
Антпесе ал жүрөк не жүрөк чынында,
Алоолоп от болуп сүйүү деп сокпогон?

Даңктаймын арзууну дүргүткөн эсимди,
Баалаймын баёо жан делбирек кезимди.
Анткени эң ыйык ал учур көңүлдө,
Ойготкон уйкулуу мен туйбас сезимди.

Көтөрөм кол талбай сүйүүгө асаба,
Акыркы тамчы кан денемде калса да.
Өмүрдүн эң ыйык аруузат күчүнө,
Даң салам даргага жанымды асса да!

“Жүрөктүн түрсүлү дүк-дүгүн күчөтүп…” алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

* * *

Сезбей калгам сенин бары-жогуңду,
Муздай тоңдум, мен баарынан соолуктум,
Жакшы сапка жазыларың каалагам,
Өкүнгөнүм – ырларымды ооруттуң.

Кусаланбайм, балким, сени эстесем
Калем сыздап, муздак манжам кармаган,
Толкуп ташып жазбайм укмуш сүйүүнү,
Токтоо тарткан тоң адамга айланам. 

Жел кемедей жеңил ойлуум, жакшы кал,
Билем сени, жаңы сүйүү токуйсуң,
Бир мезгилде түшүнгөндө турмушту,
Тоң көз менен ырларымды окуйсуң.

“Сезбей калгам сенин бары-жогуңду…” алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Кеч келдим, тосуп алар адамым жок,
Жалдырап, ыйым келди жашым топтоп.
Асылым, аска-тоодой таянычым,
Турдум ээ, жан дүйнөмдө сени жоктоп.
Жарк этип, күндөй жанып чыга калчы,
Жалгыздык менден качсын, артын чоктоп. 

Данектей, жерге түшүп өнүп чыккан,
Үлбүрөп желге үшүп, тамыр чачкан.
Алсызмын, азырынча таянар жок,
Бакытым, Кутун издеп менден качкан.
Боор ооруп, кубат-күчкө толгонумча,
Боорукер, асыл инсан колуң сунсаң. 

Күн өтөр, айлар өтөр, жылга айланып,
Жаш курак айдоо басып, жылда айдалып.
Кулундай энесинен артта калган,
Мен дагы бара жатам майдаланып.
Билектен кармап турчу, суранамын,
Дем берип, калганымча талкаланып.

2026-жыл, август

Жалгыздык күйүтүндө алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Жарыкка келе элек периштем,
Жандалбас урасың кейисем…
Тагдырга баш ийбе мен сындуу,
Төрөлүп келгенде эми сен.

Чыйрак бол, сыноого сынбагын,
Чындык деп мен далай ыйладым.
Сени да ойлонтоор кез-кезде,
Сыгылып ичимден кыйналуум.

Жазмыш да, жок билем жан аргам,
Жүрөгүм жай таппай карайлайм.
Жөлөгүм боло көр турмушта,
Жакынды өзүңдөй таба албайм.

Жолум бул-борошо, тумандуу,
Жан үчүн кечтим көп кыянды,
Баарынан кол шилтеп кетким бар,
Бузгум жок бир гана уямды.

Толгонуу… алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Сен бар үчүн жакшы көрөм жашоону,
Көтөрөсүң таарынчымды, мактоомду.
“Ар нерсенин өз мезгили болот”, – деп,
Сен үйрөттүң сабыр кылып, шашпоону.

Толтура тоскоолдуктар курчаганда,
Чындыгымды эч бирөө укпаганда.
Сен мага бекем туруп тирек болдуң,
Дайыма алга сүрөп жүрөк болдуң

Купулга толсо сендей толуш керек,
Эзилбей орду ордуна коюш керек.
Эт менен челдин жүрбөй ортосунда,
Чыныгы эркек сендей болуш керек!

Тирек болдуң алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Билгизбей шыбыртымы жан адамга,
Барайын кыялымы минип айга.
Бир арман жүрөгүмү бөксөрткөндөй,
Жазылып жандап жүргөн тагдырыма.

Боз түндө булут көчүп үнү өчкөн,
Байырлап шол тарапка санаам көчкөн.
Белгисиз бир күч мени чакыргансып
Баратам жооп издеп аалам көчтөн.

Бакыттын изин кууп белден ашып,
Канча ирет кайгы-муңдан кеттим жашып.
Буулуккан арзууларым көккө айттым,
Жымжырттык табармын деп жолго шашып.

Барайын алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.