Керемет да жаңы келген жаз айы,
Күлкү, сүйүү, кубанычка мас айы.
Эски сары жалбырагын жоготуп,
Бак-дарактар кийген өңдүү башайы.

Аппак кылып жердин бетин агартып,
Өрүк дарак гүлүн төксө тазартып.
Гилас гүлү көтөргөнсүйт көңүлдү,
Орто жашты ойноок кездей жашартып.

Тамчылардын тып-тып тамган үндөрү,
Сыйкырланган сезимдерге үндөдү.
Оромунан чыккан жүзүм, анарлар,
Жашылданып, уч жактары бүрдөдү.

Катарлашып, ачышып кооз гүлдөрүн,
Жалбырактар, ачса жашыл бүрлөрүн.
Кулак салып бактан чыккан добушка,
Уккансыймын залкарлардын үндөрүн.

Балалык таң, кайра жаңы аткансыйт,
“Бозойлукка жетейин” деп шашкансыйт.
Бал аарылар учуп жүрсө зыңылдап,
Жумакматов гимн ойноп жаткансыйт.

Селкилерин сүйүү менен сулуулап,
Бозой ээрчип жүргөнүндөй туюлат.
Гүл бакчадан булбул үнү таңшыса,
Рыспайдын обонундай угулат.

#44 Жаз алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

*   *   *

Жаз, тунуп жаз, жазга сүңгүп төнүп жаз,
Акын болуп, ак ыр кылып төгүп жаз.
Алп ааламды айланып бир сулуулук,
Арзып сага ашыкканын көрүп жаз.

Алма-өрүктүн арасынан күлмүңдөп,
Адам, сага нур төгүүгө келди Жаз.
Агыш ыраң, үлбүрөгөн үлпүлдөк,
Айланаңа гүл төгүүгө келди Жаз.

Тыңшап куштун үнүн да жаз, түрүн жаз,
Бак-дарактын гүлүн да жаз, бүрүн жаз.
Жашаң чөптүн жыты аңкыган буруксуп,
Көктөм жаздын күнүн да жаз, түнүн жаз…

Айы-күнү толуп туура тогуз ай
Толгоо тартып көз жаргандай Жер эне
Тоңу эрип толукшуган алп бүгүн,
Ууз сүтү ууртундагы Наристе.

А дүйнөдө азап, өлүм, зомбулук,
Зулум дагы нечендерди өлтүрөр.
Адам апаат салган жерге дан эгип,
Жаз бир кезде гүл үрөнүн өстүрөр.

Баары өтөт, күз, кыш, кайра жаз келет,
Күн мыйзамын жазган – Улуу Кудурет.
Жаз кабары балким анык ушудур,
Тизе эмес, жүрөк бүгүп таазим эт…

#43 Жаз, тунуп жаз, жазга сүңгүп төнүп жаз… алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Иш барбай колума,
Ийменип отурам.
Аягы, башы жок
Чалгытат ой улам.

Мен эмес, санаалар,
Талаалап кеткени.
Билинбейт мүдөөгө
Калганы, жеткени.

Бакпаган сезимдер,
Эзилет эстеги.
Элдешкен күмөнгө
Кезигет кечтерим.

Тагдырды түшүнбөй:
Табылган күтүлбөй,
Түйүлгөн түбүндө,
Түңүлгөн бүтүмдөн.

Безерип тоңгонум,
Тагдырлаш болгонум,
Таарынтып ичимен,
Таалайлуу болбодум.

Эркиндик эңсеген,
Эби жок жүрөгүм.
Эргип бир чыкпаган
Эски бир жүйөнү…

Ойлобой, эстебей,
Таштабай коё албай,
Ашкере бапес жок,
Күнөөкөр тумчугам.

Ыраазы да, нааразы,
Тушалган туурумда
Айланам, байланам,
Жаз келет жылына.

#42 Жаз келет жылына алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Аалам күлүп, асман сүйкүм, таптаза.
Бүчүр жарып жайнап турат өмүрүм.
Ич дүйнөмө нур төгүлүп башкача,
көгүчкөндөй ободо учат көңүлүм.

Бул кайдагы табышмактуу кубаныч,
бар дүйнөмдү ээликтирген мынчалык,
балким ага себеп болуп жүрбөсүн,
бүгүн алгач турганга жаз жыттанып.

Жаздын жыты. Төгүлүүгө аз калып,
бөтөн адам албас балким түшүнө.
Жүрөгүмдү жиреп өтүп ак жарык,
түнү бою кирип чыктың түшүмө.

#41 Табышмактуу кубаныч алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Билинбестен бирге ой куруп,
Ортобузду сөзгө толтуруп.
Ушул кечте кышты узатып,
Жазды тостук чогуу олтуруп.

Айкалышып, анда айлана,
Көзгө урунат жазчу сүрөттөр.
Көп нерсени баяндагансыйт,
Биз жым турган ушул, мүнөттөр…

Бир убакта сааттын жебеси,
Он экини көздөй бараткан.
Айта салдың менден биринчи,
“Жазың менен кирип келаткан!”.

Жарк дей түшүп асман жер менен,
Мындайды не мурда сезбегем?
Чынын айтсам, өмүрүмө жаз –
Эчак келген чогуу сен менен…

#40 Жаз алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Жазым келди, гүлгө оронуп сагынткан,
Кучагынан жалбыз жыты жыттанган.
Ууз сүйүүмдү кайра кайрып берчүдөй,
Жазды күткөн кыялымды багынткан.

Жаз көктөмү жашыл кийип жасанган,
Жийде бурак сезим козгоп мас кылган.
Жаштыгымдын сырын кантип жашырам,
Жүрөгүмө алгач сүйүүм из салган.

Тизилишип эрте келген турнадай,
Мезгил өтөт, колго турбай сымаптай.
Алкымынан алма жыты жыттанган,
Жай мезгили күтө турчу шаштырбай.

#39 Жаштыгымдын сырын кантип жашырам алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Сагынткан сулуу жазым келди мына,
Жадырап жашыл көйнөк кийип алып.
Дарактар жашыл жоолук салынышат,
Кайындар жашыл, көйнөк кийээри анык.

Адырлар жашыл түскө боёнушуп,
Талаалар жашыл килем жамынышты.
Өрүкзар аппак болуп гүлдөп турат,
Ой-кырлар гүлдөн мончок тагынышты.

Куштар да түркүн тилде сайрап турат,
Кырлардан төмөн карап булак чуркайт.
Жапжашыл, жашыл аалам, жашыл дүйнө,
Өзөндөр бүтпөс ырын ырдап турат.

Сулуу жаз, сагындырган келди мына,
Жаркырап күлүп турат бүт айлана.
Кыздар да сулуу болуп чыга келди,
Жарашып жадыраган сулуу жазга.

#38 Сулуу жаз алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Сагыныпмын булбул үнүн таңдагы,
Бүйүр кызып, угар эле бүт баары.
Кечикти го жаркыраган жаз күнү,
Бүчүр байлап, камын көрчү дарагы. 

Ак кар чүргөп аска башын бул убак,
Күчү жетпей эритүүгө күн чубак.
Суулар кирип, сайы толо күркүрөп,
Коктулардан агып калчу шаркырап. 

Түнү бою бака чардап үн салган,
“Кар кетти” – деп таранчылар чогулган,
Мезгил эле, кош дей албай негедир,
Кылчактады кыш кеталбай ордунан.

#37 Жазды күтөм алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Ушул жазым көңүл тоңун жибитти,
А булуттар калкыйт ээлеп бийикти.
Көкүрөктүн эңсөөлөрү мен күткөн,
Көтөргүлө үмүт жаккан биликти. 

Жазда жаңы бүчүрлөгөн дарактар,
Эскертишет, алдыда кең жашоо бар.
Сагынычтын канаттарын тагынып,
Күтүп жүргөн ак сүйүүмдү тосуп бар.

– Жаздын салкын жели менен келет – деп,
Күтүп жүрөм, жүрөгүмдү белектеп.
Булут болсо жашын төгөт жамгырлап,
– Эки жүрөк жолугушуу керек – деп. 

Жазда түркүн гүлдөр өсүп буралат,
Тамыр алып жашоолору куралат.
Биздин үмүт жазда колун кармашып,
Багыттары бир сапарда уланат. 

#36 Жаздагы күтүү алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.

Мына жаз да келди кайрадан,
Тал-дарактар бүчүр байлаган.
Жаратылыш көркүн карачы,
Түркүн түстүү гүлдөр жайнаган.

Асылзаттар бажырайып кулпунат,
Жыпар жыты гүлдөй буркурап.
Назданышат көңүл эргитип,
Түрлөнүшөт жаркып суйкайып.

Келгин күштар келди сайраган,
Бакка уя салып жайнаган.
Жаратылыш көрккө бөлөнүп,
Жашыл шибер өстү кайрадан. 

#35 Жаз алгач бул жерде - Адабий Ордо жарыяланды.