Шандор Петефи: “Поэзия”
Касиеттүү поэзия, кандай гана кор болдуң! Мынча неге тебелешти баркыңды. Сөз баалабас наадандарга кордолдуң, ар убакта чыгарышкан тарпыңды.Жасалмалуу акын атка конгондор,сыйлык, ургаал, атак даңкка тойгондор,поэзия…
Касиеттүү поэзия, кандай гана кор болдуң! Мынча неге тебелешти баркыңды. Сөз баалабас наадандарга кордолдуң, ар убакта чыгарышкан тарпыңды.Жасалмалуу акын атка конгондор,сыйлык, ургаал, атак даңкка тойгондор,поэзия…
Көгүш, буурул кечелерди жамынып,балыкчылар кыңылдашат ырларды.Өткөн кеткен өрт жылдарды сагынып,Өткөндөргө өкүнбөгөн ким калды. Өкүнбөскө айла барбы чырагым,жанга жакын жалгыздыгым жөлөгүм.Бирок азыр бир абалда турамын,аалабаган жылуу…
Касиеттүү поэзия, кандай гана кор болдуң!Мынча неге тебелешти баркыңды.Сөз баалабас наадандарга кордолдуң,ар убакта чыгарышкан тарпыңды.Жасалмалуу аалым атка конгондор,сыйлык, ургаал, атак даңкка тойгондор,поэзия – заңгыраган зал…
Баарынан мага эң керек –Сүйүү жана эркиндик! Сүйүү үчүн керек болсоөлүмгө да барамын.А сүйүүнү эркиндиккекурмандыкка чаламын.
Көздөн учкан көк жээк болсоң,Деңиз болдум, төгүлдүм…Сага жеткен толкундарды,Сүйүүсү де Теңирдин. Толкундарга мээрим төксөң,Бутуңан өөп кулаган,Маани берчү бу жашоомо,Махабатты сураган… Арзуу толгон арман көмдүм,Түпкүрүнө көңүлдүн,Сенсиз…
Алыскы улуу тоолор арасындаДайралар, даркан талаа салаасындаЖылдарды жылкылардай айдап өттүмЖарыгым жан дүйнөнүн санаасында. Жаштык кез алып учуп алда кандайТуйлатып азоолорду кармагандайБир гана чарчагансыйм чакырымдарЖылдарды укурукта…
Жылаңач кышты күткөн дарактарым,Мен дагы силер өсчү тараптамын.Жазыксыз биз аяган бариктерди,Карачы, шамал айдап баратканын… Биз дагы тирүүлүктө көбүн жоктоп,Көктөйбүз, чачылабыз силерге окшоп.А бирок калк катары…