Лев Толстой: “Каракчыларды жолго салган кыз”
(аңгеме) Жалгыз кыз талаада уйларын оттотуп, кайтарып жүргөн. Кайдан-жайдан пайда болгон каракчылар аны кармап алып, жетелеп кетишти. Алар кызды токойдогу үйүнө алып барышты. Ага үйдү…
(аңгеме) Жалгыз кыз талаада уйларын оттотуп, кайтарып жүргөн. Кайдан-жайдан пайда болгон каракчылар аны кармап алып, жетелеп кетишти. Алар кызды токойдогу үйүнө алып барышты. Ага үйдү…
(аңгеме) Карыя аябай карыды. Кулагы укпай, көзү көрбөй, буту басууга жарабайт. Ээгинде тиши да калган жок. Ичкен оокатын жута албай, оозунан ылдый куюлат. Уулу келини…
(аңгеме) – Ой, бул турмушуң кызык неме экен го. “Жакшыдан жаан, жамандан мөөн” дегендей тигил сугатчы Темирбектин баласы мыкты окуйт, жүргөн-турганы үлгүлүү деп эле мугалимдер…
(аңгеме) Эки кыз козу карын көтөрүнүп, үйлөрүнө баратты. Алар темир жол аркылуу өтүүсү керек болчу. Эже-сиңди от арабаны “алыс жакта” деп ойлошуп, шагылды тебелеп, темир…
(аңгеме) Бүркүт деңизден окчун жоон дарактын башына уя салып, балапандарын чоңойтуп жатты. Бир курдай ал конгон дарактын жанында кишилер ишке киришти. Бүркүт чеңгелине чоң балыкты…
Булак Көргөнүнө ишенбей, аттап-буттап чалынып. “‒ Апакелеп!..” булактан, Айжан минтет камыгып: “‒ Бурк-бурк буркулдап, булак кайнайт буусу жок.Сузуп алсам эмнеге,тамчы ысык суусу жок?!” “‒ Эмне…
(аңгеме) Бир жармач көпөс алыскы сапарга чыгарда өзүнүн темир-терсек мүлкүн “сактап тургун” деп, бай көпөскө калтырат. Ал саякаттан кайткан соң, бай көпөскө келип, ага табыштаган…
(аңгеме) Жадыраган жаз күндөрүн биринде, шаардагы жол астынан өтүүчү өткөөлдөгү жолдун жээгинде кунарсыз, алсыз колун сунуп бир көзү азиз адам тилемчилик кылып отурду. Алдындагы кагаз…
Балалык курагы менен коштошуп, чоң турмушка алгачкы кадамын таштаган улан-кыздар, жүрөгүңөрдө биринчи жолу: «Мен киммин, эмне үчүн жашап жатам жана айланамдагы адамдар эмне үчүн жашап…
Көз таңмай Тегерете турабыз, эже-агайды угабыз. Кезек кимге берилсе, таңып көздү жумабыз. Шака-шака, шак-шакалаканды чап-чап.Көзүн таңган оюнчу,досторуңду тап-тап! Жакын басып келбейбиз,жеткирбеген желдейбиз.Көзүн таңган балага:“‒ Биз…