Акыркы сөз
(эссе) Тургандардын бири мага кайрылып калды: – Ай, ким түшөт астына энеңди койгону? Ким жаткырат? – Мен өзүм түшөм, – дедим да казылган көргө секирип…
(эссе) Тургандардын бири мага кайрылып калды: – Ай, ким түшөт астына энеңди койгону? Ким жаткырат? – Мен өзүм түшөм, – дедим да казылган көргө секирип…
(эссе) Жайлоого келебиз. Эс алганы. Кымыз, сүт, айран ичкени. Эт-сет жегени. Ушул үчүн гана келебиз, убактыбыз ушуга гана кетет, ушуга гана жетет. Ага аябай жетет….
“Ай сүйгөн Адам” аттуу өмүр баянымды чагылдырган эссе китебимден “элеп” алган сүртүмдөр. (эссе) “Токоюм” деп чоңойдук. Баарыбыз. “Ата дебей “Токоюм, Токойке” дегиле”, – деп ким…
(эссе) “Өмүр. Өлүм”. “Өмүр бар, демек Өлүм бар”. Болгону, аралыгы ар кандай. Жашоонун бул туруктуу философиясын атам заман, алмустактан эч ким, эч качан башкача кылып…
(эссе) Айыл ичин ала-шалбырт аралап, күндүн көзү аздап жылымтык мээримин чачырата жымыңдап, чар тарап өзүнчө бир ажайып кооздукка бөлөнүп, ал ажайып кооздуктун көркүнө көрк кошуп,…
“Бала кездеги илимиң таш бетине чегилген сүрөт сыңары”.(СААДИ). (эссе) “О, өлүгүңдү гана көрүп берейин! Кымындай кылган кызматың жок, каякта эле жүрөсүң үй бетин көрбөй, тентип?!”…
(эссе) Май айынын ортосунан ооп калган мезгил болчу. Табигат баягысындай эле түрлүү түскө кубулуп, анысы адамзатка жетишсиз болчудай, канат каккан куштардын не бир мукам үнү…
(эссе) Канчанчы жылдар экени так эсимде жок болсо да, бул СССР автобусуна түшкөндөрүм анык эсимде. Ал убакта азыркындай машинелер жок, жол тыгыны жок, тек гана…
Обончу, маркум Калмурат Рыскуловго! (эссе) Жетпеди – деп көксөгөн талабына,Жан досум, кейибегин абалыма!(Т. Кожомбердиев) Анда мен “өлүм”, “жашоо”, “турмуш” – деген нерсенин өзүн айра тааный…