Жонтемир Жондор: “Рухтун чаңы”
Күндүзү түшүмдө көргөнүм – сенсиң, Уктасам – өңүмдө өлгөнүм – сенсиң. Кирпигиме түнөп алган Какнус куш, Менин карегимди жеп бүткөнү – сенсиң! Жаз келди…Жаздын үшкүрүгү…
-
-
Жонтемир Жондор: “Аныктама”
Биз өлүкпүз… Жуулбаган, кепини жок ташталган. Өз ичине өзү көмүлгөн – тирүү куурчактайбыз. Азгырыктын ачуу уусун ичип алып, Ата конуш – бейишинен куулган, Аргасы жок,…
-
Жонтемир Жондор: “Мейкиндик жана Мен”
Асман – төңкөрүлүп коюлган көк чөйчөк, Ичинде биз – сапырылган жылдыздардын чаңыбыз. Сенин күлүп койгонуң, Менин карегимде бир элес – Мунун баары чексиздиктин кичинекей бир…