Кудалар
(аңгеме) – Биз баарыбыз патриотпуз. Биздин үй-бүлөдө жүрөктөр мекен деп согот, – деди кайнене өзүнчө бир сыймыктануу менен. Ал чөнтөгүнөн кызыл помадасын алып чыгып, оозун…
(аңгеме) – Биз баарыбыз патриотпуз. Биздин үй-бүлөдө жүрөктөр мекен деп согот, – деди кайнене өзүнчө бир сыймыктануу менен. Ал чөнтөгүнөн кызыл помадасын алып чыгып, оозун…
Күндүзү түшүмдө көргөнүм – сенсиң, Уктасам – өңүмдө өлгөнүм – сенсиң. Кирпигиме түнөп алган Какнус куш, Менин карегимди жеп бүткөнү – сенсиң! Жаз келди…Жаздын үшкүрүгү…
Биз өлүкпүз… Жуулбаган, кепини жок ташталган. Өз ичине өзү көмүлгөн – тирүү куурчактайбыз. Азгырыктын ачуу уусун ичип алып, Ата конуш – бейишинен куулган, Аргасы жок,…
Бутактардын учунда бүрдөп үмүт,Таңкы абага жашоо атын жар салды.Эрте жаздын эпкини гүлдү сүйүп,Уурдап кетти аңкыган жыпар балды. Ар бир жазда кайталанат бул ирмем,Ар бир жаздын…
Асман – төңкөрүлүп коюлган көк чөйчөк, Ичинде биз – сапырылган жылдыздардын чаңыбыз. Сенин күлүп койгонуң, Менин карегимде бир элес – Мунун баары чексиздиктин кичинекей бир…
(аңгеме) Мен көп балалуу үй-бүлөнүн эрке кызы элем. Алдымда Жазира, Жайна деген эки эжем бар. Анан мен – Улжалгас төрөлүптүрмүн. Ата-энем менден кийин уул күткөн…
Мээм оор… Чыкыйыма шприц сайып туруп, Мээмдеги ойлорду соруп алсам дейм. Анан ошол боп-бош калган башымды Балдарга топ кылып берсем — ойносун, тоголотсун… Мээм оор……
Мен селсаяк, сыйынганым — ак жолдор, Мүнөзүм жат, өзүмчө бир башкамын. Көчөлөрдө жүрөм дайым сеңселип, Төшөгүм — жер, асманым — үй-башпаанам. Талап кылып Жараткандын мээримин,Жашабаймын…
(аңгеме) Көк жылгаяктын үстүндө зымылдап, “зуу-зуу” учуп, жүрөгүм элеп-желеп болуп, шумкардай чана тээп сызып келе жатсам, атам мени чакырып калды. – Эй кызым, бери келчи!…
(турмуштан алынган баян) Оорукананын босогосун аттаганыма экинчи күн болду. Бул жердин өзүнчө бир муздак, бейтааныш жыты бар – дары-дармек менен үмүттүн, коркуу менен дубанын аралашкан…