Автор: Төлөкова Элмира

  • |

    Кечки күү

    Айыл кечи, комуз күүсү мукам бир, кылын тартып жел ойдолоп ойногон. Түмөн үнү аба жарып, термеле толкуп-ташып чеке-белди бойлогон. Этек-жеңи өрттөнүп күндү узатканкеч күүгүмдү келет…

  • |

    Жарылган жүрөк

    (Элдик уламыш боюнча жазылган поэма) Кылымдан кылым кылымды сурап, таянып тоону көк тиреп турат. Ансайын тоолор бийиктеп улам, кылымдын доошун, тарыхын угат. Өмүрдөн өмүр өмүрдү…

  • Улама кептен

    (ыр түрмөк) Үч арсыз Айтылып жүргөн элдеги, үч арсыз жеңет пендени. Каяша кылар жообу жок, баш иет каршы келгени. Шайың жок чарчап, тим эле,турганда жөлөк…

  • |

    Жоктоо

    (Ыр түрмөгү) Жоктоо Дасторкон. Тамак-аш батпай, ийилип турат, бош жер жок, аттигиң, бирок апамдын колу тийген жок… Энесин жоктоп өксүгөн көңүл тоймокпу, жан дүйнөм тойбой…

  • Күтүү

    Ала-телек карлуу ТООЛОР жол карап, жүзү албырган КҮНДҮ күтөт таң эрте. Ала-шалбырт тонун чечип ЖЕР күтөт: «Келе көр! – деп, чөп жыттанган ЖАЗ эрте». Боюн…

  • Атам жана ата мекеним

    Сергиймин, кубат алып: «Ата!» десем,тартылып көз алдыма Ата Мекен.Атакем, карааныңыздан кагылайын,калтырган мурасыңыз ыйык экен, алтүбөлүк биз жердеген – Ата Мекен,аны ойлосом, атам да ойдо турат…

  • Ата

    (Обончу жана аткаруучу Азиз Батировдун өтүнүчү менен жазылган) Колумда сыздайт комузум, ата, коңур үн, ырда добушуң, ата. Көөдөндү эзет, О дүйнө кетип, көрүнбөй, узак болушуң,…

  • |

    Атакемдин элеси

    (поэма) Апам: «Чүш-ш!..» – дейт, – атаң келди, акырын!..»Уксак дагы апамдын кеп, акылын,тентегирээк боло түшөр элек биз,атакемдин сезип жанга жакынын. Апам: «Тынч!..» – дейт, –…

  • Небереме

    Көз тийбесин, сөз тийбесин, ылайым, периштемсиң белек кылган Кудайым. Өзүң түгүл, сүрөтүңдү көрсөтпөй, жүрөгүмө катып жүрөм чырайың. Бул дүйнөнү кайра таанып, өзү – мен,түшүнгөнсүйм неберемдин…

  • Аяй, балам

    Күлүп турсаң күлкүң – аяй! Болбураган уйкуң – аяй! Ээрчип ыйлап, жөрмөлөсөң, балкыйт денем, балам – аяй! Кайырма:Аяй, балам! Аяй, балам!Бал татыган тилиң – аяй!Аруу,…