“Багытсыз жолдо күймөнөм…”
* * *
Багытсыз жолдо күймөнөм
Дирилдеп бала чымчыктай.
Боз-ала түтөп күйбөгөн,
Отунга окшойм ыш жуткан.
Адашып учтум адашып,
Канатым тилип, канатып.
Тилимди тиштеп кырча ов,
Дилимде жүрөк жан ачып.
Булактай болдум шыңгырак,
Күлкүлөр кээде таш жарып.
Бакыттын жайын ким сурайт…
Бакыт бир менде баштанып.
Өзүмдү тыңшап кээ кезде,
Оронуп, чөргөк оролуп.
Жибек бир курттай булада
Оозумда жибек чоролуп.
Унчукпас болдум унчукпас,
Шыкаалайт шоола жылчыктан.
Күндөргө шүгүр, Ай батып,
Соңунан күлүп Күн чыккан!
