Кат
Кундуз чач жаап турган,
кулпурган ай далым ай.
Кулундай ойдологон,
куюндай кайраным ай.
Сүйүүнү мөлтүлдөгөн,
ким төктү? Арманым ай!
Эссизим элдиреткен
эрксизим, жалганым ай!
Бозоргон шыбак талаа,
боздогон шамал учкан.
Жашоо бул тегирменби?
Утулуп, кимдер уткан?
Көздөрүң баягыдай,
чачымды тарап турат.
Жүрөгүм алып учуп,
ишенбей карап турат.
Акылым токтоо азыр,
өткөндү эске салган.
Жалынба, бекер эми
эскирген жарам калган.
