|

Тирүүлүк

Автору:Касаболотов Жыргалбек
Көрүүлөрдүн саны: 10
5/5 - (2 добуш)

Аксатып араң баскан таман менен,
Алышам, жакшыны ойлоп жаман менен.
Арбактар тээ качанкы түшкө кирип,
Аралаш жашап жүрөм алар менен.

Арбыды дешет, иштер жасай турган.
Азая берет, күндөр жашай турган.
Тизмеси узарууда, кеткендердин
Тирүүлөр куран окуп атай турган.

Жакындап элүү бештин белесине
Жаштыктын эсте калган элесине
Умтулуп, көккө чыга берээримде
Уктатып, тартат мени Жер өзүнө.

Ала албай бул жашоодон күткөнүмдү,
Айта албай калчу болдум ичтегимди.
Сабалап асман-жерди бириктирген
Сагындым, бүркүт чабыт түштөрүмдү. 

Кайраттын ийри нугун түзөткөнү,
Кагышын канатымдын күчөткөнү
Барсам да, барбасам да, баарын билген
Баягы кыл чокулар күтөт мени.

Автор

  • Журналист, акын, талдоочу, котормочу. 1996-жылы КУУнун журналистика факультетин бүтүргөн. 1994-жылы жаш акындардын Табылды Муканов атындагы сыйлыгына, 1999-жылы КР президентинин журналисттер үчүн чыгарылган “Алтын калем” сыйлыгына, КР Ардак грамотасына ээ болгон. “Алтын калем” адабий сыйлыгынын 2024-жылдагы сын жанры боюнча жеңүүчүсү.

    “Самурай кылыч – жүрөгүм” ыр китеби жана сын макалалары кирген “Сын китеп” китеби жарык көргөн.
Бөлүшүңүз
             

Окшоштор

One Comment

  1. Тируулук аттуу Жыргалбек Касаболотовдун ырын окуп чыгып , мааниси ото терен экенин байкадым. Жазган дуйно менен чын дуйнону, ак менен караны салыштыруу, жер эненин энергиясы, кайып дуйнонун сырдуу, табышмактуу сырларын айтып жаткандай болду. Калеминиз курчуй берсин, ийгиликтер каалайм 🤲🤲🤲

    Жооп берүү

Жооп калтыруу

Сиздин email жарыяланбайт. Милдеттүү талаалар * менен белгиленген