Карап турам каарып жааган ак карын…
* * *
Карап турам каарып жааган ак карын,
каргалардын каарын тыңшап турамын.
Азыр жөнөп кете турган баштанып,
не дүйнөдөн жомокко жол сурадым?
Качандыр бир тең бөлүнүп сынды эле,
жаркын жашоо жаштыгыма алданып…
Жашаш кыйын коркпой эми, сүрдөбөй,
жашаш кыйын сынганынан калганын…
Мен жөн гана күн көрөмүн, жан сактайм,
көксөбөймүн көк кайкы муз ашууну.
Жаркыратып жашагандан жалтактап,
кумга катып турам кургур башымы.
Жомокторго кеткен жолду унуткам,
түстөрдү да ажырата албаймын.
Дүйнө сунган миң бир түркүн сунуштан,
акты тандайм, же караны тандаймын.
…Неге мага каршы согуп шамалы,
неге мени каарып кайра кар жаады?
Сынган жашоо сынган бойдон карарып,
көктөбөдү, куурап дагы калбады…
Карап турам каарып жааган ак карын,
каргалардын каарын тыңшап турамын.
Азыр жолго чыга турган баштанып,
мен дүйнөдөн жомокко жол сурадым…
