#37 Жазды күтөм
Сагыныпмын булбул үнүн таңдагы,
Бүйүр кызып, угар эле бүт баары.
Кечикти го жаркыраган жаз күнү,
Бүчүр байлап, камын көрчү дарагы.
Ак кар чүргөп аска башын бул убак,
Күчү жетпей эритүүгө күн чубак.
Суулар кирип, сайы толо күркүрөп,
Коктулардан агып калчу шаркырап.
Түнү бою бака чардап үн салган,
“Кар кетти” – деп таранчылар чогулган,
Мезгил эле, кош дей албай негедир,
Кылчактады кыш кеталбай ордунан.
