Жүрөктүн геометриясы
Сенин сүйүүң – менин жалгыз шооламдай,
Мен – айланаң, сыза берген соңсуз жол.
Биздин сезим – чагылгандын огундай,
Асман жарып, жерге түшкөн бакыт бол!
Карегиңде – катылган бир галактика,
Кирпиктериң – кирпичтери сепилдин.
Биздин тагдыр – чийилбеген картадан,
Мен өзүңдү издеп жүрүп келгенмин.
Колдоруңдан күндүн нуру чачырап,
Дем алганың – тоонуон соккон илеби.
Сен – океан, мен – жээгиңе атылып,
Оргуштап кайнап аккан гейзермин.
Убакытты тоголоктоп куруттай,
Жылдыздарды октой тизип мончокко.
Биздин сүйүү – жалын эмес, ал – жарык,
Күйүп бүтпөс, айланбаган күл-чокко.
