Мукагали Макатаев: “Кат”
Сага тааныш адыр, кырка беттеги
Жылгын, шыбак, табылгылар көктөдү.
Жаркып турат ичи-сырты айылдын,
Жаным, келип кандырсаңчы көксөөмдү.
Жалгыз өзүң сагынарым бир гана,
Учуп келди карлыгач да, турна да,
Аңыр дагы жумурткалап үлгүрдү,
Кечээ экөөбүз ойноп жүргөн жылгада.
Эң алгачкы жамгыр өттү себелеп,
Алда качан гүлгө конду көпөлөк.
Байлык, бакыт бардыгы бар айылда,
Аттиң, жаным, сен гана жок. Не керек?
Казакчадан оодарган Бурулкан САРЫГУЛОВА
