Кыжалатмын
Чапанын кийип алып дубананын
булутту, чагылганды кубалаймын.
Бороонду кармап алып жууруймун да,
жамгырды бирден терип убарамын.
Аздан соң булуттардын жугу калбай,
ачылып асман бети жуулгандай.
Өмүр суу, аласалып, ойго салып,
бүлүнткөн жан дүйнөнүн нугу кандай?
Акырын карайм анан айланамды,
жарыкты бул жылдыздар кайдан алды?
Мөөнөтүн бул жашоонун өтөгөндө
мен дагы бир жылдызга айланамбы?
Жашоодо ылдый актым, өйдө актым.
көбүнө жакпасам да, азга жактым.
Жараткан бүт бардыгын берсе дагы,
эмнеге уктай албай кыжалатмын?…
