Анна Ахматова: “Ак буурул таң”
Жүрөксүнтүп асман аппак мунарык, А жер болсо муздак таш же көмүрдөй. Ай да барат азайгансып, тунарып, Эми эч нерсе чагылышып көрүнбөйт. Каргылданат аял үнү буркурап,Обон…
Жүрөксүнтүп асман аппак мунарык, А жер болсо муздак таш же көмүрдөй. Ай да барат азайгансып, тунарып, Эми эч нерсе чагылышып көрүнбөйт. Каргылданат аял үнү буркурап,Обон…
* * * Акыл калчап жашаганды үйрөндүм, Көктү тиктеп, Кудайыма сыйынып, Болбос үчүн кереги жок күймөнүү, Күүгүм талаш узак басып кыдырып. Уйгак шуулдайт, катар өскөн…
Өмүрдүн баалуулугун, Өзүңдөй сезе албай. Адамдын улуулугун, Аялдын сулуулугун, Баркына жеткире албай, Басынтып койгон болсом, Атаке, кечир мени. Тагдырдын татаалдыгын,Өзүңдөй жеңе албай.Өткөөлгө келген кезде,Өтө албай…
Көөнөрүп, жай мезгили аяк басып, Жалгыздык чоң калааны турат басып… Жалгыз түп гортензия жолумдагы, Жанчылган көңүлүмдү жубаткансыйт. Сезилдиң гортензия сырдашымдай,Кооздугуң көпкө карап тургум келди.Өр тартып…
* * * Колунда темир күрөк, Калаанын карын күрөп. Жүгүрүп бир жан жүрчү, Тынымсыз жанын үрөп. Таң ата жумушуна, Кечикпей барам дечү. Керилген…