Жеңишгүл Турсынбаева: “Кыз бактысы”
(аңгеме) Мен көп балалуу үй-бүлөнүн эрке кызы элем. Алдымда Жазира, Жайна деген эки эжем бар. Анан мен – Улжалгас төрөлүптүрмүн. Ата-энем менден кийин уул күткөн…
(аңгеме) Мен көп балалуу үй-бүлөнүн эрке кызы элем. Алдымда Жазира, Жайна деген эки эжем бар. Анан мен – Улжалгас төрөлүптүрмүн. Ата-энем менден кийин уул күткөн…
Мээм оор… Чыкыйыма шприц сайып туруп, Мээмдеги ойлорду соруп алсам дейм. Анан ошол боп-бош калган башымды Балдарга топ кылып берсем — ойносун, тоголотсун… Мээм оор……
Мен селсаяк, сыйынганым — ак жолдор, Мүнөзүм жат, өзүмчө бир башкамын. Көчөлөрдө жүрөм дайым сеңселип, Төшөгүм — жер, асманым — үй-башпаанам. Талап кылып Жараткандын мээримин,Жашабаймын…
(аңгеме) Көк жылгаяктын үстүндө зымылдап, “зуу-зуу” учуп, жүрөгүм элеп-желеп болуп, шумкардай чана тээп сызып келе жатсам, атам мени чакырып калды. – Эй кызым, бери келчи!…
(турмуштан алынган баян) Оорукананын босогосун аттаганыма экинчи күн болду. Бул жердин өзүнчө бир муздак, бейтааныш жыты бар – дары-дармек менен үмүттүн, коркуу менен дубанын аралашкан…