Жонтемир Жондор: “Рухтун чаңы”
Күндүзү түшүмдө көргөнүм – сенсиң, Уктасам – өңүмдө өлгөнүм – сенсиң. Кирпигиме түнөп алган Какнус куш, Менин карегимди жеп бүткөнү – сенсиң! Жаз келди…Жаздын үшкүрүгү…
-
-
Жонтемир Жондор: “Аныктама”
Биз өлүкпүз… Жуулбаган, кепини жок ташталган. Өз ичине өзү көмүлгөн – тирүү куурчактайбыз. Азгырыктын ачуу уусун ичип алып, Ата конуш – бейишинен куулган, Аргасы жок,…
-
Жаздагы толгонуу
Бутактардын учунда бүрдөп үмүт,Таңкы абага жашоо атын жар салды.Эрте жаздын эпкини гүлдү сүйүп,Уурдап кетти аңкыган жыпар балды. Ар бир жазда кайталанат бул ирмем,Ар бир жаздын…
-
Жонтемир Жондор: “Мейкиндик жана Мен”
Асман – төңкөрүлүп коюлган көк чөйчөк, Ичинде биз – сапырылган жылдыздардын чаңыбыз. Сенин күлүп койгонуң, Менин карегимде бир элес – Мунун баары чексиздиктин кичинекей бир…
-
Жеңишгүл Турсунбаева: “Кыз бактысы”
(аңгеме) Мен көп балалуу үй-бүлөнүн эрке кызы элем. Алдымда Жазира, Жайна деген эки эжем бар. Анан мен – Улжалгас төрөлүптүрмүн. Ата-энем менден кийин уул күткөн…
-
Жонтемир Жондор: “Галдир (Көкмээ)”
Мээм оор… Чыкыйыма шприц сайып туруп, Мээмдеги ойлорду соруп алсам дейм. Анан ошол боп-бош калган башымды Балдарга топ кылып берсем — ойносун, тоголотсун… Мээм оор……
-
Жонтемир Жондор: “Селсаяк”
Мен селсаяк, сыйынганым — ак жолдор, Мүнөзүм жат, өзүмчө бир башкамын. Көчөлөрдө жүрөм дайым сеңселип, Төшөгүм — жер, асманым — үй-башпаанам. Талап кылып Жараткандын мээримин,Жашабаймын…
-
-
Жеңишгүл Турсунбаева: “Токол азабы”
(турмуштан алынган баян) Оорукананын босогосун аттаганыма экинчи күн болду. Бул жердин өзүнчө бир муздак, бейтааныш жыты бар – дары-дармек менен үмүттүн, коркуу менен дубанын аралашкан…