“…Аттиң ай, сүйгөн эмес экемин, – деп”
* * *
…Аттиң ай, сүйгөн эмес экемин, – деп,
Өзүмдү айлап-жылдап келемин жеп.
Намысым азабыма азык болду,
Арзуумду абийир менен жеңемин, – деп.
Кызганыч менен карайм алганыңды,
Окуймун көзүңдөгү арманыңды.
Түтөймүн. Экөөбүздүн багыбызды
Текебер сүйүүм менен байладымбы?
“Баш кошуу керек бизге нике менен,
Сүйүү – бул ыйык, бийик сезим”, – дегем.
Бакытка айлакердик жол экенин,
Анда мен караманча элебегем.
Алданган ошол кездин жазасына,
Жете албай калдың жандын тазасына.
А менин жолум калды кыйчалыштап,
Баркталбас баёо сүйүү азасына.
