Автор: Апышева Назгуль

  • Неберем

    Бал ширин сөзү, кытылдап күлкү жаңырган, Үйүмдүн көркү неберелер бар жалынган. Тойбоймун эч бир жытына канча жыттасам, Көрө албай калсам кусадар болуп сагынган. “Чоң апа”…

  • |

    Иймек

    (аңгеме) Чаканын шылдырт деген үнүнөн чочуп ойгонуп, шашып-бушуп кийине баштадым. – Иий уктап калган турбаймынбы. Өзүмдү өзүм жемелеп сыртка чыксам, кайненем чети мыйшыйган чакасын көтөрүп,…

  • Үнсүз толгоо

    Төөнөгүчтөй төөнөлөмүн,   Кыялыма жете албай.       Кыя жолдо кыйналамын,         Шыдыр өтүп кете албай. Кырчылдашам, талашамын  Ичимде үнсүз ой…

  • Ата

    (аңгеме) Кычыраган кыш. Куугум кирип, көз байланып калган убак. Иттердин үргөнү угулуп, эшиктен бирөө киргендей болду. Оттун чатырап күйгөнүн тыңшап, өзүмчө кыялданып отурган элем. –…

  • Айылымдын ак таңы

    Айлана жарык, жылдыздар калган суюлуп, Аппак парда желге ойнойт тынбай куюлуп. Апакем сааган сүттүн үнү шырылдап, Чакага түшүп жатканы турду угулуп. Атакем айдап койлорду кетти…

  • Кармашкан колдор

    Кармашкан колдор кан жүгүртүп сезимге, Айттырбай билип, жүрөгүң кетип эзиле. Акырын сүйлөп, азгырса ыйык көз караш, Ашыктык оту айланып күүгө чертилсе. Адашпай колдор кайрадан чогуу…