“Эрким кайда кыялдарды багынтар…”

* * *

Эрким кайда кыялдарды багынтар,
Эбак сүңгүп кирип кеткен күндөбү?
Аксап жүргөн тагдырымды ээрчиген,
Аяйт мени күйпүл күчүк үйдөгү.

Дербиш мага бактылуудай сезилет,
Демиктирер жалтактык жок мендеги,
Кырды ашып маашырланат өмүргө.
Кыскан жолдо кыйраттым мен эмнени?

Өзүмдөгү душманымды өлтүрүп,
Өрттөй өткүр мүнөзүмдү тапсам дейм,
Моюндаган мококтукту ыргытып,
Мончок кылып чагылганды таксам дейм.

Эрким сынып кыялдарды кулаткан,
Эптеп жүрөм жолду басып күндөгү,
Тоосу кулап түшпөгөндөй сүйүнүп,
Тосуп чыгат күйпүл күчүк үйдөгү.