“Сүрү менен кекеткен жандын…”
* * * Сүрү менен кекеткен жандын, Сүйүүсү бар үнүн жоготтум. Багыты суз жолдон чарчаган, Башым сылап-сыйпап соороттум, Жылуу жууркан менин жайымдай,Чүмкөп жатам ойгоо көзүмдү,Өтүмсүздүн…
* * * Сүрү менен кекеткен жандын, Сүйүүсү бар үнүн жоготтум. Багыты суз жолдон чарчаган, Башым сылап-сыйпап соороттум, Жылуу жууркан менин жайымдай,Чүмкөп жатам ойгоо көзүмдү,Өтүмсүздүн…
* * * …Улуу, улуу, укмуш улуу Үнсүздүк, Сен экөөбүз сырдашабыз түбөлүк. Мен шыбырап, сен унчукпай тыңдаган, Күндөр мага жашоо болор миң күндүк… Мени эмнени…
* * * Дүйнөнүн башы бүтүн, түбү тешик, баш-түбүн бирдей таанып, талдаш кыйын. Ким эски эрежени бузуп өтүп, жалгашпай турган жерди жалгаштырды?… Бирде кар, бирде…
Керемет гүлдөр жаайт ар жагына өрүктүн дарагына Нур болуп сүзүп барат чагылып көздөрүңө бүт бардык тарабына Кеч кирди мага дагы төгүлөт бариктерим акырындап атым күз. …
* * * …Аттиң ай, сүйгөн эмес экемин, – деп, Өзүмдү айлап-жылдап келемин жеп. Намысым азабыма азык болду, Арзуумду абийир менен жеңемин, – деп. Кызганыч…
Тээ алыстан дүбүрт салып Гүлсарат, Жер Эне да Толгонайга үн салат. Саманчынын жолун карап Жамийла, Даниярга бүткөн өңдүү ыр канат. Тирүүлүктү улантууга Бугу Эне,Бешик алып…
Мезгил өзү – токтобогон узун жол, Биз адамдар ошол жолдо конокпуз. Желдей учкан убакытка баш ийип, Бул турмуштун агымында мокоппуз. Көз ирмемде жылдар учат билинбей,Кээде…
Кандай жаман ата-энени сагынуу, Бөлүп турат эки дүйнө айрылуу. Силер барда көңүл токтон кампайып, Жүргөн экем айрылбастай бактылуу. Ата-эненин баары кандай керемет,Үйгө барсам мээрим турчу…
Көйнөгүмө шыкала баткан, Көздөн далдоо менин көөдөнүм, Мактоо ырыңды тиштене жазып, Таңды күзөй кайда жөнөдүң. Жалган катты жаныңа жуутпай,Жаалың кайнап чебеленчү элең,Билем, аскаң бийик кезинде,Чындык…
Таанышкан күндө, жүрөгүм булкуп туйлаган, Тартынып жүрдүм – сезимдер ичке сыйбаган. Кайда элең башта, багымда гүлдөр ачаарда, Элиртип жанды, жалының тийип кыйнаган. Жабыркап жүрөк жолуңду…