#25-26 (55 сөз)
#25 Фронтовик
Туюк көчө, беш-алты үй. Тар жол өйүзгө такалып, тоону өрдөйт. Тирелген кара желим каптар… Ким шыпырындысын таштады деген ой ар кимдин мазесин алды. Жолго да таштайбы, уятсыз десе…
Үч-төрт күн өткөн соң, түнү тентиген иттер сүйрөштү, тытышты. Былтыр каза болгон согуш ардагеринин сүрөтү чапталган кагаздар чачылды. Туштагы кайынатасынын жылын өткөргөнгө Москвадан келген келин ажылдап калды.
#26 Ачуу-азгырык
Айжаркын камыр ийлеп жатканда, байбиче артынан уулу эшикке чыгышты. Эмчектеги баласы чыңырып ыйлады. Камыр колу менен бешикти терметип, бирөө-жарымы келип калабы деди.
Ызаасы башына чыкты.
Эшикти “карс” жапканда, кайненеси кейип-кепчиди.
– Кетем! Тойдум!
Күйөөсүнүн муштуму бетин дулуйтуп, көзүнөн от чагылды.
– Жүк-тагымды качан алып кетесиңер? Тилпондон апасынын мээсин жеди.
– Арзаныраак “Портер” таппадык…
Ачуусу тарады, айласыздан казанын кармады.
