Жонтемир Жондор: “Рухтун чаңы”
Күндүзү түшүмдө көргөнүм – сенсиң, Уктасам – өңүмдө өлгөнүм – сенсиң. Кирпигиме түнөп алган Какнус куш, Менин карегимди жеп бүткөнү – сенсиң! Жаз келди…Жаздын үшкүрүгү…
Күндүзү түшүмдө көргөнүм – сенсиң, Уктасам – өңүмдө өлгөнүм – сенсиң. Кирпигиме түнөп алган Какнус куш, Менин карегимди жеп бүткөнү – сенсиң! Жаз келди…Жаздын үшкүрүгү…
Бизде кыш, каяктадыр башка жакта, Бий бийлеп, жалбырактар бак-даракта… жай болуп турган чыгар? А менин Көз алдыма элестелет: Таңкы жайлоо, кыр-кырлары нур жамынган.Арт жактагы аскалар…
Түндөн бери көз ачырбай төгүлөт, тиктеп турам көнөктөгөн жамгырды. Каттарыңдан кабак-кашың көрүнөт, калың жааган кар алдында калдыңбы? Менден чыгып сага барат санаалар,сен да мендей төрт…
(тамсил) Керилген кең токойдун арасында, Кай кезде байыр алып мекендеген, Биригип бир муштумга, максат коюп, Жашаптыр жаныбарлар эчендеген. Адилет өкүм сүргөн убак экен,Алдамчы дароо дарга…
Өмүр өтөт, бир-бирине окшобогон. Мезгил өтөт, сурансак да токтобогон. Эске алабыз, кобурашып кеп келгенде, Жаштык кезде, жаш кулундай ойноктогон. Өмүр кээде таттуусуң да ачуусуң,Бере турган…
Тирүүлүктө болот ар бир жанда арман, Түркүгүндөй агасы өлүп, карманган. Ыйлап жатса көрүп алып атамды, – Аталар да ыйлайбы? – деп таң калгам. Баё бала…
Биз өлүкпүз… Жуулбаган, кепини жок ташталган. Өз ичине өзү көмүлгөн – тирүү куурчактайбыз. Азгырыктын ачуу уусун ичип алып, Ата конуш – бейишинен куулган, Аргасы жок,…
Деңиз, деңиз, мелмилдеген, чалкыган, алып учтуң жүрөгүмдү балкыган. Жан сыгылып чыда албай кеткенде, ар убакта өзүң көздөй талпынам. Талпынам да шамал сымал айдаган,толкун болуп толкунуңа…
Бутактардын учунда бүрдөп үмүт,Таңкы абага жашоо атын жар салды.Эрте жаздын эпкини гүлдү сүйүп,Уурдап кетти аңкыган жыпар балды. Ар бир жазда кайталанат бул ирмем,Ар бир жаздын…
Эшилген кумдай эл жолун, улаган көптүн бириндей, – өмүрлөр ай, күн, дүйнө өңдүү, жашоо үчүн жалгыз суу кечет… Өчпөс күн жарык чачса да,кубалап келчү түнү…