#21-22 (55 сөз)
#21 “Энекем”
– “Энекем” деген ырыңыз республикалык абройлуу адабий сынакты утуп алыптыр, куттуктайбыз! – деди журналист акынга.
– Чоң рахмат, – деди кубанычы койнуна батпаган акын.
Телевизордон баласы катышкан телеберүүнү көрүп отурган энесинин көзүнө жаш келди. Анан кантсин? Жалгыз уулу атагы чыккан акын болуп жатса. Айланасында отургандарды сыймыктануу менен карап чыкты.
Бир маалда карылар үйүнүн жарыгы өчтү. Эне ордуна келип жатты.
#22 Чогуу баруу
1993-жылы Корумду айылында Карамолдо Орозовдун 120 жылдык тою болду. Жолдошум экөөбүздүн түшкөн сүрөтүбүз бар. Кийин уулум ал сүрөттү көрүп отуруп, бырыңдап ыйлап отурат.
– Мобул тойго мени деле ээрчитип барбайт белеңер? Өзүңөр ээрчишип кетип калбай.
– Балам, сен ал кезде бул дүйнөгө келе элек болчусуң.
– Мени бир азга күтө турсаңар болот беле? Анан чогуу барат болчубуз да.
